درباره سایت

محسن یزدانی مؤسس و مدیر عامل مجموعه باشگاه های زنجیره ای هیربد
اولین دارنده مدال طلای جهان و عنوان پیشرفته ترین بدنساز سال 1999 جهان (IFBB) و اولین ایرانی عضو فدراسیون حرفه ای های پرورش اندام جهان (IFBB PRO)
فارغ التحصیل DBA , EMBA سخنران در حوزه موفقیت و انگیزش

بایگانی

نویسندگان

پیوندها

تصاویر برگزیده

آمار بازدید

  • بازدید کل:

  • بازدید امروز:

  • بازدید دیروز:

  • بازدید ماه قبل:

  • بازدید این ماه:

  • تعداد مطالب:

  • نویسندگان:

مدیریتی

به گذشته فكر كنیم یا آینده؟


به نظر من گاهی فكر كردن به گذشته  مزایایی دارد. مرور گذشته باعث میشود اشتباهاتمان را پیدا کنیم و از آنها درس بگیریم.

✅از آنجایی که فرایند مرور وقایع گذشته، در زمان حال انجام میشود و ما با ذهنیت، آگاهی و ادراكی كه در زمان حال داریم، حوادث گذشته را بررسی می كنیم به طور حتم از آنها نكات شاخص و موثری را استخراج می کنیم.

باید مراقب باشیم در كسب این مزایا، از زندگی در زمان حال محروم نشویم. فكر كردن به آینده هم برای هدف گذاری و برنامه ریزی  رسیدن به اهداف ضرورت دارد. اما تا جایی كه تبدیل به رویاپردازی زیاده از حد و اوهام پروری نشود.

مدیریتی

مانند یك شرکت كوچك رفتار كنید


 شرکتهای كوچك سرعت حركت بالایی دارند، آنها عواقب دودلی را به خوبی می شناسند. چیزی كه همه برای به دست آوردنش سخت تلاش می كنیم، همان روحیه است كه بر یك شرکت كوچك حاكم است. باید روحیه و سرعت شرکتهای كوچك را در درون شرکتهای بزرگ به كار گیرید. هرگز اجازه ندهید كه خصوصیات و صفات بزرگ شدن بر شما غلبه کند، بزرگتر شوید، به كار خودتان وسعت بیشتری بدهید و دامنه فعالیتها را گسترده تر نمایید، اما روحیه یك شرکت كوچك، سریع و چالاك را در خودتان حفظ كنید.

مدیریتی

 تمرین تدبیر


برای داشتن تدبیر باید پیوسته به افرادی كه واقعاً كارها را انجام می دهند، گوش فرا دهید.
علاقه و تمایل به استفاده از خلاقیت کارکنان، شنیدن ایده های جدید و اجرای این ایده ها در سازمان را من «تمرین تدبیر» نامیده ام. این تمرین شما را به راهکارهای بی نظیری رهنمون می سازد. 

 برنامه «تمرین تدبیر» چهار دستارود مهم را برای سازمان به ارمغان می آورد:

1. حس اعتماد و اطمینان را در میان كارمندان توسعه میدهد.
2. كارمندان را قدرتمند می سازد.
3. كارهای غیرضروری را حذف میكند.
4. فرهنگ مشارکت را انتشار می دهد.

محسن یزدانی



همراهان و همدلان عزیز امروز بعدظهر ساعت  16 از شبکه 3 سیما برنامه آموزشی و انگیزشی برای جوانان علاقمند به کارآفرینی میباشد قدم کوچکی برای به اشتراک گذاشتن تجربیات اندکی که طی این 25 سال گذشته کسب نموده ام  امیدوارم مفید واقع گردد با درود بی کران  محسن یزدانی


برچسب ها محسن یزدانی
برچسب ها محسن یزدانی
برچسب ها محسن یزدانی
برچسب ها محسن یزدانی

مدیریتی

شوری که عقده حقارت داشت و پیشرفت کرد

تا چند دهه قبل صدور مواد اولیه خام مانند کائوچو، منبع عمده درآمد این کشور گمنام بود. بسیاری از مردمش فقیر و جنگل نشین بودند و روی درخت زندگی می کردند. اختلافات برون مرزی (با اندونزى، فیلیپین، تایلند و چین) و تعارضات قومیتی و نژادی وجود داشت. جامعه یک دست نبود و اقوام و ادیان مختلف مانند مسلمانان، هندو و بودا و مسیحى در آن کشور هر کدام سهم و سبکی داشتند. 
اما اکنون همان کشور به عنوان یک بازیگر مهم در آسیا و جهان مطرح است. اکنون دیگر مالزى کشور باوجاهتى است که الگوى توسعه درمیان کشورهاى اسلامى و آسیایى است .فقط به دو مورد از دستاوردهای این کشور نگاه کنیم: صادراتش از کمتر از دو میلیارد دلار به بیش از دویست میلیارد دلار رسیده است (یعنی 100 برابر) و درآمد سرانه اش در طول 45 سال، سی برابر شده است و جمعیت فقرا از 70 درصد به زیر 4 درصد رسیده است. ریشه های متعددی برای توسعه مالزی بر می شمرند، اما می خواهم دو نکته را در مورد این کشور برجسته و به خودمان یادآوری کنم:

تکنولوژی کشورداری (فناوری اداره کشور): ماهاتمیر محمد، معمار مالزی نوین می‌گوید: ما در مورد فن و دانش مدیریت چیزی نمی دانستیم. ازطرفی هم دانشگاه و دانشکده مدیریت نداشتیم، لذا تعدادی را به خارج از کشور فرستادیم تا در رشته های مرتبط با مدیریت تحصیل کنند. آنها به كشور بازگشتند زیرا ماموریت داشتند كه دانش اداره کشور و کسب وکار را بیاموزند و برای تفریح به خارج نرفته بودند. روز به روز بر تعداد مدیران كاركشته افزوده شد. تا اینكه ما خود دانشگاه مدیریت تأسیس كردیم. اكنون مدیرانمان را به خارج نمی فرستیم اما دست از آموختن نکشیده ایم. مدیران و نخبگان خارجی را می آوریم تا روشهای نوین را به اندوخته های ما اضافه كنند. بدین ترتیب فناوری مدیریت کشور را بهبود دادند و توانستند كشورشان را حرفه ای و نه بر اساس سعی و خطا اداره كنند. 

تمرکز استراتژیک روی موضوعات محدود: یکی دیگر از ویژگی های کشورداری مالزی، تمرکز استراتژیک روی موضوعات محدود بود. مالزی هر از چند گاهی روی چند موضوع استراتژیک متمرکز می شد و تمام توان خود را روی آنها متمرکز می کرد و آن ها را به نتیجه می رساند. ماهاتمیر محمد می گوید: ما روی صنعت گردشگری متمرکز شدیم. متوجه شدیم که این صنعت اگر بخواهد همچنان بخشی از وزارت تجارت باشد، هیچ تغییر اساسی نخواهد کرد، بنابراین، برای آن وزارت جداگانه، قانون مجزا، برنامه مشخص و بودجه معین تعریف كردیم و در بالاترین سطوح مدیریتی آن را پیگیری کردیم. این تمرکز ویژه باعث شد انواع توریسم از جمله توریسم فرهنگی، توریسم ماجراجویی حتی توریسم غذا در مالزی قدرت بگیرد. اکنون به تعداد هر شهروند یک توریست از مالزی دیدن می کند و درآمد شیرین فراتر از 20 میلیارد دلاری را نصیب این کشور می کند. 

تحلیل و تجویز راهبردی: 
فکر نکنیم که راه پیشرفت مالزی یک راه مطمئن و روشن و از همان ابتدا هموار بوده است. این عقیده سخت اشتباه است. مالزی نیز مانند همه کشورهای جهان چالشهای خاص خودش را دارا بوده و هست. بگذارید چند مثال از سال های دور و نزدیک بزنم: اثر رکود اقتصاد جهانی بر اقتصاد مالزی، شیوع آنفولانزای خوکی، کاهش ارزش پول ملی، مواد مخدر و باندهای مافیایی، تبعات اجتماعی ناپدید شدن هواپیمای مالزی، شایعه فساد برخی از مسوولین، اعتراضات به افزایش مالیات و بهای سوخت، بیماری تب دنگی، 140 هزار پناهجوی میانماری، حضور غیرقانونی و اشتغال به کار 2 میلیون اندونزیایی در مالزی، تعارضات استراتژیک با چین در خصوص مالکیت دریای چین و ...  می بینید! اینگونه نیست که آن ها در یک فضای آرام راه توسعه را طی کرده باشند. 

از همه مهم تر اینکه در آغاز مردم این کشور عقده حقارت داشتند. اما بر آن فائق آمدند. ماهاتمیر می گوید: سخت بود افرادی را که دچار عقده خودکم‌بینی بودند را متقاعد کنیم که به خود بیایند. مالزیایی‌ها فکر می‌کردند که نمی‌توانند مانند اروپایی‌ها پیشرفت بکنند. اگر این احساس در ملتی باشد هیچ‌وقت نمی‌تواند پیروز شود. ما کمپینی داشتیم که «مالزی می‌تواند» و سعی کردیم که مردم را مجاب کنیم کارهایی را انجام دهند که فکر می‌کردند توانایی انجام آن را ندارند. 

هر کشوری، مسیری کاملا اختصاصی در جاده توسعه یافتگی دارد. اما می توان مشابهت هایی را یافت و از آنان الهام گرفت. از مالزی بیاموزیم:
1-  اداره کشور، علم و فناوری ویژه می‌طلبد. باید خود را به تکنولوژی کشورداری مجهز کنیم. 
2-  نمی توانیم روی همه موضوعات کار کنیم بلکه باید هر زمانی بر چند مساله ملی متمرکز شویم و آن ها را به نتیجه برسانیم و سپس پرونده موضوعات ملی دیگر را باز کنیم. 
3-  مردمانی که ناامید و «خودناتوان پندار» هستند ره به جایی نخواهند برد. امیدواری و اعتماد به خویشتن، سوخت موتور توسعه است.
برچسب ها محسن یزدانی
برچسب ها محسن یزدانی
برچسب ها محسن یزدانی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic